علیرضا حسینی (پرداختنی‌شبانه)
علیرضا حسینی (پرداختنی‌شبانه)

 

مثل یک قلم‌موی جادویی

علیرضا آرامش شبانه‌اش را با سیم‌ها تقسیم می‌کند. آنگاه که شجریان می‌خواند: «در چشمِ بامدادان به بهشت بر گشودن» و او سیمی‌ که در دستانش رام و رفیق است را هنرمندانه شکل می‌دهد. مثل یک قلم‌موی جادویی روی بوم که کشیدن یک نهر را خوب بلد است.

مردم، الهام‌بخش پرداختنی‌های شبانه

می‌گوید مردم و آنچه دوست دارند، الهام‌بخش «پرداختنی‌های شبانه»‌ ِ او هستند‌ و عقیده دارد صداقت آن‌ چیزی است که به هر اثری روح می‌دمد و اگر نباشد، همه چیز تقلید و تکراری بیش نیست.

لا‌به ‌لای پیچش ظریف سیم‌ها

مجسمه‌هایش از سیم درست شده‌اند، اما مثل یک نقاشیِ زیبا و پرجزئیات جان‌ دارند. نگاهشان که می‌کنی، می‌توانی لا‌به‌لای پیچش ظریف سیم، لبخند آدم‌ها، شور و عشق‌شان و گرمای آغو‌شی که برای هم گشوده‌اند، نسیم ملایمی در موهای دخترکی، یا بخار یک قهوه دم‌کرده را مثل عکسی که لحظه‌ را ثبت کرده، ببینی.

سفر و کشف تجربیات تازه

علیرضا عاشق طبیعت، سفر و به‌دست آوردن تجربه‌های جدید در کنار مردم است. او عکاسی هم می‌کند و در عکس‌هایش داستان آدم‌ها، طبیعت، و آدم‌ها در طبیعت سوژه‌های اصلی هستند. بهترین خاطره دوران‌ کودکی‌اش برمی‌گردد به سفری با تمام اعضای خانواده در سالیان دور…

کتاب، بهترین هدیه

خودش بیش از هر چیزی دوست دارد کتاب هدیه بگیرد، البته سلیقه متنوعی دارد. اگر روزی خواستید هدیه‌ای برای علیرضا بگیرید، می‌توانید به یک آلبوم موسیقی سنتی یا مجموعه فیلم‌های علی حاتمی هم فکر کنید.

حس آن سیم بدون انقطاع

علیرضا حس و حال آثارش را با همراهی به قول خودش «یک رشته سیم بدون انقطاع»، در بیتی از مجموعه شعری سروده خودش، اینطور بیان می‌کند:

هر خیالی عمق دل همچون گُهر
چون به سطحش آوری برگو‌ هنر



راه‌های ارتباطی


آثار