تاریخچه هنر نقاشی

تاریخچه نقاشی و تصویرگری به دوران پیش از تاریخ بر می‌گردد. این هنر در همه فرهنگ‌ها وجود داشته، و اگرچه در برخی بازه‌ها به‌طور موقت متوقف و یا با مشکلاتی روبه‌رو شده، اما در طول تاریخ در قاره‌ها و فرهنگ‌های مختلف به‌طور پیوسته جریان داشته است. تا اوایل قرن بیستم، نقاشان بیشتر به بازنمایی نقوش مذهبی و کلاسیک می‌پرداختند، اما پس از آن رویکردی انتزاعی و مفهومی در پیش گرفتند.
تحولات در نقاشی شرقی، هم‌زمان با تحول نقاشی در غرب، از چند قرن قبل آغاز شد. هنر نقاشی مربوط به آفریقایی‌ها، یهودیان، هنر اسلامی، هنر اندونزی، هند، چین و هنر ژاپن هرکدام تأثیر زیادی بر هنر نقاشی در غرب داشته‌اند و البته که هر کدام به‌طور متقابل، تاثیر فراوانی هم از نقاشی غربی گرفته‌اند.

نقاشی‌های شرقی و غربی
نقاشی‌های شرقی و غربی که در ابتدا در خدمتِ رسیدن به منافع مادی، جلب حمایت‌های سلطنتی، اجتماعی و مذهبی بودند، به‌مرور مخاطبانی در بین طبقه اشراف و قشر متوسط پیدا کردند. نقاشان از قرون وسطی تا دوران رنسانس برای کلیسا و اشراف ثروتمند کار می‌کردند. با آغاز دوره باروک، هنرمندان از افراد تحصیل‌کرده و مرفه‌تر طبقه متوسط، کمیسیون‌های خصوصی دریافت می‌کردند. سرانجام در غرب، ایده «هنر برای هنر» در آثار نقاشان رمانتیکی مانند فرانسیسکو دوگویا، جان کنستانبل و جی‌.ام. دابلیو ترنر، پا به عرصه وجود گذاشت. قرن نوزدهم شاهد ظهور گالری‌های هنری تجاری بود که این گالری‌ها در قرن بیستم بیشتر مورد حمایت قرار گرفتند.

روانشناسی رنگ‌ها و اهمیت آن‌ها در زمان هدیه دادن
بیشتر بخوانید...

با 6 سبک مشهور نقاشی در جهان آشنا شوید

سبک‌هایی که نقاشان به کمک آن‌ها افکار، تصاویر و ایده‎های هنری خود را به تصویر می‌کشند، با گذشت زمان تکامل یافته است. در گذر زمان، دو سبک هنری در نقاشی غالب بوده‌اند: سبک نقاشی غربی و سبک شرقی.مطالعه و درک سبک‌های مختلف نقاشی جذابیت زیادی دارد است و به ما بینشی از بیان هنری نقاشی در سراسر جهان می‌دهد. سبک‌های مشهور نقاشی عبارت‌اند از:

۱. مدرنیسم:
مدرنیسم در نقاشی در دوره زمانی بین ۱۸۶۰ و ۱۹۷۰ پا به عرصه هنر گذاشت. مدرنیسم حاصل شیوه تفکر رادیکال و آزاد اندیش هنرمندان مدرنی است که به محدودیت‌های سبک‌های سنتی تن در ندادند.

۲. امپرسیونیسم:
این سبک هنری در اواخر قرن نوزدهم از پاریس آغاز شد. استفاده از اشیاء معمولی، ضربات قلم‌موی نازک و همچنین استفاده از زوایای غیرمعمول، برخی از ویژگی‌های امپرسیونیسم هستند.

نقاشی امپرسیونیسم

۳. هنر انتزاعی:
هرگونه بازنماییِ هنرمندانه از واقعیت که درعین‌حال عیناً تکرار واقعیت نباشد، می‌تواند هنر انتزاعی تلقی شود. چنین شکلی از هنر نیز محصول اندیشه رادیکال و بدون محدودیت است.

۴. اکسپرسیونیسم:
هنر انتزاعی اشکال مختلفی دارد که «اکسپرسیونیسم» یکی از آن‌هاست. در اکسپرسیونیسم، غلیان احساسات انسانی به‌گونه‌ای غلو شده از دیدگاه هنرمند به تصویر کشیده می‌شود.

۵. کوبیسم:
پل سزان، نقاش مشهور فرانسوی می‌گوید: «همه‌چیز در طبیعت از استوانه، مخروط و یا کره تشکیل شده است.» این نظریه بعدها مبنای سبک «]کوبیسم» قرار گرفت. کوبیسم نیز شکل دیگری از هنر انتزاعی است که اشکال هندسی نقش بسیار مهمی در آن دارند.

۶. سورئالیسم:
سورئالیسم جنبشی بود در قرن بیستم که از فرانسه آغاز شد. این سبک هنری، با کنار هم قرار دادن اشکال و تصاویر به‌گونه‌ای غیرمتعارف، زمینه بروز خلاقیت بیشتر هنرمند را فراهم می‌کرد. جنبش فرهنگی سورئالیسم در هنرهای تجسمی و ادبیات نیز باعث بروز هر چه بیشتر خلاقیت در هنرمندان و نویسندگان شد.

نقاشی سورئال

مهم‌ترین روش‌های طراحی و نقاشی

نقاشی، هنری پایه است و از کودکی آموزش داده می‌شود. در اینجا به روش‌های مختلف نقاشی می‌پردازیم.

طراحی با مداد

همان‌طور که از نام آن پیداست، نقاش در این روش طرح‌هایی با مداد گرافیت می‌کشد. تاریخچه این سبک طراحی به فرانسه قرن هفدهم باز می‌گردد. از هنرمندان مشهور این سبک می‌توان به ژان آگوست-دومینیک اینگرس و پل کادن اشاره کرد.

۱۰ نکته و دلیل اصلی برای خرید و استفاده از آثار هنری
بیشتر بخوانید...

طراحی با زغال

این سبک نقاشی، روشی باستانی است که احتمالاً اولین بار در ژاپن مورد استفاده قرار گرفته است. در طراحی با زغال، سایه‌ها باعث ایجاد عمق در آثار هنری می‌شوند و قدرت تاثیرگذاری فوق‌العاده‌ای به آن می‌بخشند. برای دستیابی به جلوه‌های مختلف در این روش، می‌توانید از تکنیک‌های متفاوتی مانند هاشور زدن یا ترکیب، استفاده کنید.

نقاشی با گچ

یکی دیگر از تکنیک‌های طراحی، نقاشی با گچ است که از دوران باستان سرچشمه می‌گیرد. هنرمندان فقط تا دوران رنسانس از گچ برای طراحی استفاده می‌کردند، و این شیوه در آن زمان بسیار موردتوجه بود. روبنس و دیگر هنرمندان قرن شانزدهم و هفدهم با استفاده از گچ سیاه و سفید، نقاشی‌هایی را خلق کرده‌اند. این روش طراحی با عنوان نقاشی aux deux crayon (دو مدادی) هم شناخته می‌شود. هنرمندان در قرن هجدهم گچ سنگی را هم به این ترکیب اضافه کردند و نقاشی‌هایی به سبک aux trois crayon (سه مدادی) خلق کردند. تعداد زیادی از نقاشان آوانگارد قرن بیستم، مانند هنری ماتیس و پیکاسو نیز از گچ به‌عنوان ابزاری برای نقاشی استفاده می‌کردند.

تابلو آفرینش

طراحی و نقاشی با پاستل

در این روش از مداد رنگیِ پاستلی برای خلق آثار هنری استفاده می‌شود. پاستل‌ها از رنگ‌دانه‌ها ساخته می‌شوند و انواع مختلفی دارند. پاستل‌های نرم بهترین گزینه برای نقاشی ترکیبی یا لکه‌ای هستند، و پاستل‌های سخت بیشتر برای طراحی و کشیدن خطوط اطراف طرح استفاده می‌شوند. نقاشی یا طراحی با پاستل، به نحوه استفاده از آن بستگی دارد. همان‌طور که گفته شد برای نقاشی پاستل از خاصیت ترکیبی یا لکه‌ای و برای طراحی، از پاستل سخت برای ترسیم خطوط کوتاه استفاده می‌شود. تکنیک‌های طراحی و نقاشی با پاستل، در قرن هجدهم در اوج خود بود. بعدها در قرن نوزدهم، این تکنیک توسط نقاشانی مانند ادگار دگا و تولوز-لوترک احیا شد.

قلم و جوهر

نقاشان از قلم‌های مختلفی برای کشیدن طرح کلی موردنظرشان و پر کردن آن با جوهر استفاده می‌کنند. جذابیت این روش طراحی در تضاد هوشمندانه بین زمینه‌های رنگی و زمینه‌های خالی است. وقتی از جوهر استفاده می‌کنید، در صورت اشتباه، نمی‌توانید آن را اصلاح کنید. بنابراین تنها با تمرین زیاد می‌توانید دراین روش طراحی تسلط پیدا کنید.

.